Bestaat Jasse eigenlijk echt?
Dit is een verrassend veelgestelde vraag. We begrijpen de argwaan. Een man die beweert dat hij een frequentierespons-verschil van 0,3 dB bij 14 kHz kan horen, klinkt verzonnen. Alsof iemand een karakter heeft geschreven voor een animeserie.
Maar Jasse "Jazmanaut" Kesti is een echt persoon. Hij eet, drinkt, slaapt en stemt frequentieresponsen af. Voornamelijk dat laatste.
Bewijs
- Hij heeft een BSN. We hebben het nagekeken.
- Hij drinkt koffie in hoeveelheden die elke AI-simulatie ver overstijgen.
- Hij is gesignaleerd in Kajaani. Meer dan één keer. Dat is sterk bewijs, want niemand verzint vrijwillig dat hij in Kajaani is.
- Hij heeft het geluid van elke Valco koptelefoon met de hand afgestemd. Dat verklaart waarom ze geweldig klinken en waarom Jasse een chronisch nek- en schouderprobleem heeft.
Een technisch feit voor de sceptici
Jasses werk is geen mystiek gedoe. De frequentierespons van elk koptelefoonmodel wordt gemeten en bijgesteld om overeen te komen met de Harman-curve, die is gebaseerd op het onderzoek van Sean Olive naar welk geluid de meeste mensen prettig vinden. Daarna maakt Jasse zijn eigen aanpassingen, want slaafs de curve volgen levert een klinisch geluid op. Je hebt een menselijk oor nodig. Het oor van Jasse.
Complottheorieën
Toch geloven sommige klanten dat:
- Jasse een AI is. Dat is hij niet. Een AI drinkt geen drie liter koffie per dag en klaagt niet over zijn rug.
- Jasse meerdere mensen zijn. Dat klopt alleen in de zin dat hij na drie bakken koffie werkt als drie mensen.
- Jasse een bijproduct is van het Death Star-project. Daar geven we geen commentaar op.
Kun je Jasse ontmoeten?
In theorie wel. In de praktijk zit hij in de studio of de serviceafdeling in Kajaani met een koptelefoon op en hoort hij de deurbel niet. Omdat het een Valco koptelefoon is, is de isolatie uitstekend.
Als je Jasses bestaan nog steeds betwijfelt, bestel dan een koptelefoon en luister. Dat geluid is niet gemaakt door een algoritme. Het is gemaakt door een man met een koffiebeker in de ene hand en een frequentieanalysator in de andere.
We hebben Jasse nodig. Zonder hem houden we alleen plastic bakken over die klinken alsof de muziek van de bodem van een emmer komt. Dan koopt niemand ze, en de Death Star wordt nooit afgebouwd.
