Bluetooth-codecs zijn zo'n onderwerp waar internet-audiofiele types net zo fanatiek over ruziën als over de vraag of vinyl beter is dan digitaal. De waarheid is een stuk saaier dan beide kampen willen toegeven.
Hier is de uitleg, zonder dat je er een ingenieursdiploma voor nodig hebt.
Wat doen codecs eigenlijk?
Bluetooth kan audio niet zomaar doorsturen – te veel data, te weinig bandbreedte. Dus wordt het geluid gecomprimeerd met een codec voor verzending en gedecomprimeerd in de koptelefoon aan de andere kant. Hoe meer data een codec kan doorsturen, hoe minder de audiokwaliteit lijdt onder de compressie.
Gewone Bluetooth gebruikt de SBC-codec, wat een beetje is als MP3 in 2003 – het werkt, maar er bestaat betere rommel. LDAC en aptX HD zijn allebei zogenaamde Hi-Res-codecs die beduidend meer data doorsturen.
LDAC – Sony's datapomp
LDAC is een codec ontwikkeld door Sony die op z'n best tot 990 kbps doorsturt. Dat is ruwweg drie keer meer dan SBC. Theoretisch dus een duidelijke winnaar.
In de praktijk werkt LDAC in drie verschillende modi:
- 990 kbps – beste kwaliteit, maar vereist een stabiele verbinding
- 660 kbps – gebalanceerde modus
- 330 kbps – meest stabiele verbinding, maar de kwaliteit zakt naar SBC-niveau
Het probleem is dat LDAC automatisch van modus wisselt op basis van je omgeving. In een volle trein of door de stad lopen kan de codec zakken naar het laagste niveau, waarna het hele Hi-Res-verhaal grotendeels theorie is. Een beetje zoals Henri's Alfa Romeo – op papier prachtig, in de praktijk staat ie bij de garage.
aptX HD – Qualcomms alternatief
aptX HD verstuurt 576 kbps. Minder dan LDAC's maximum, maar meer dan LDAC's spaarmodus. Het belangrijkste verschil is stabiliteit: aptX HD blijft op dezelfde bitrate en springt niet heen en weer tussen modi.
aptX HD heeft een Qualcomm-chip nodig in zowel de telefoon als de koptelefoon. Android-telefoons hebben doorgaans ondersteuning, iPhones ondersteunen geen van beide codecs. Apple gebruikt zijn eigen AAC-codec, want natuurlijk wel.
Dus welke wint?
Eerlijk antwoord: hangt af van de situatie.
- Je zit stil in een rustige kamer – LDAC op 990 kbps verstuurt de meeste data en klinkt theoretisch het best
- Je bent onderweg in de stad of in de trein – aptX HD is de stabielere keuze, want het zakt niet naar een slechtere modus
- Je gebruikt een iPhone – geen van beide werkt, dus dit hele gesprek is voor jou niet relevant
Volgens Jasse is het verschil tussen LDAC en aptX HD hoorbaar, maar dat vereist goed bronmateriaal en een rustige omgeving. Op een Spotify-stream merk je het verschil nauwelijks. Als je FLAC-bestanden uit je eigen bibliotheek luistert, is LDAC op papier de betere keuze.
De belangrijkere vraag is hoe de koptelefoon zelf klinkt. De beste codec ter wereld redt een slecht audiosignaal niet. Jasse heeft Valco-koptelefoons afgesteld om goed te klinken ongeacht de codec – goede frequentierespons en driverskwaliteit tellen gewoon meer dan overdrachtssnelheid, punt.
De VMK25.2 en NL25 van Valco ondersteunen LDAC, dus je haalt er de beste draadloze kwaliteit uit met een Android-telefoon. Maar als je een aptX HD-telefoon hebt, werkt dat ook prima.
En als je de absolute beste audiokwaliteit wilt, sluit dan een kabel aan. Bluetooth is een compromis – een goed compromis, maar toch een compromis. De VMK25.2 heeft een 3,5 mm AUX-ingang, precies daarom.
Elke aankoop van een koptelefoon financiert onze Death Star met ongeveer 0,000001 procent. Ongeacht de codec.
